Jeden z pięciu polskich tańców narodowych. Jako jedyny utrzymany w
parzystym metrum 2/4, w szybkim i żywym tempie. Tańczony w parach.
Posiada charakterystyczny synkopowany rytm.
Synkopa - w muzyce to przesunięcie akcentu z mocnej na słabą część taktu.
Krakowiak w twórczości:
Fryderyka Chopina - Rondo ala Krakowiak F-dur op. 14,
Ignacego Jana Paderewskiego - Krakowiak fantastyczny H-dur op. 6 nr 14
POLONEZ - polski taniec narodowy, obok krakowiaka, kujawiaka, oberka, mazura.
Nazwa polonez zapożyczona została z języka francuskiego – polonaise.
Taniec utrzymywany jest w metrum trójdzielnym, tempie umiarkowanym i
rytmice ósemkowej z dwoma szesnastkami na „i” pierwszej miary; korowód
par, poruszających się krokiem dostojnego chodu po liniach krętych i
prostych dobieranych przez prowadzącego. Od początku XIX wieku uznawany
jest powszechnie za najstarszy taniec narodowy.
Zaśpiewajmy:
PAMIĘĆ W NAS
1.Korowodem cni sarmaci,
wznieśmy dumnie swoje głowy,
bośmy nie są jacy tacy,
jeno dzielny ród piastowy.
Ref.:Pamięć w nas wiecznie trwa,
poloneza dziejów gra.
Pamięć w nas mocny dąb ,
gniazdo orła to nasz dom.
2.Wojen i niewoli wieki,
polskie dzieje niczym blizna,
ale zawsze na sztandarze :
Bóg i Honor, i Ojczyzna.
Ref.: Pamięć w nas wiecznie trwa...
3.Dzisiaj szable od parady,
poloneza w sercach nuta,
białe skrzydła nad głowami
i Polonia Restituta.
Wybitny polski pianista, kompozytor. Urodzony 22 lutego lub 1 marca 1810 r. w Żelazowej Woli. Zmarł 17 października 1849 r. w Paryżu.
https://www.youtube.com/watch?v=938FVnYfHa8
Jest uważany za jednego z najwybitniejszych kompozytorów epoki romantyzmu
a także za jednego z najważniejszych polskich kompozytorów w historii.
Był jednym z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, często nazywany poetą fortepianu. Elementem charakterystycznym dla utworów Chopina jest pogłębiona ekspresja oraz czerpanie z wzorców stylistycznych polskiego folkloru.
3 lutego 1809 r. w Hamburgu urodził sięJakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy.
Niemiecki kompozytor okresu romantyzmu. Pierwszą symfonię Mendelssohn napisał w wieku piętnastu lat, a mając siedemnaście skomponował uwerturę koncertową do Snu nocy letniej Szekspira, który jest jego najbardziej znanym utworem. Dzieło to dokończył w roku 1842, komponując pozostałe części suity: Intermezzo, Nocturne, Dance, Scherzo i Marsz weselny, który rozsławił cały utwór.